Przejdź do treści
Z Grodu Kingi
Przejdź do stopki

Boccia - petanka

Treść


.
W poprzednim numerze zapowiedzieliśmy umieszczenie tego tekstu, co niniejszym czynimy
.
BOCCIA - PETANKA
.
Wśród dyscyplin sportowych, w których rywalizują niepełnosprawni sportowcy, można znaleźć mało znane u nas konkurencje. Przykładem jest boccia (która do programu igrzysk paraolimpijskich weszła już w 1996r.), a do której uprawiania potrzeba kilku plastikowych, metalowych lub skórzanych kul i niewielkiej powierzchni o dowolnym podłożu.
Sport ten jest popularny wśród osób zdrowych, ale jest on jednocześnie dostępny dla osób z wieloma typami schorzeń. W boccię mogą grać osoby poruszające się na wózku inwalidzkim, niewidome, pozbawione rąk, nóg oraz z niepełnosprawnością intelektualną.
Najważniejsze przyczyny ciągle rosnącej popularności bocci tkwią właśnie (obok braku ograniczeń ruchowo - intelektualnych) w prostych zasadach gry, minimalnych wymaganiach sprzętowych, powierzchniowo - lokalowych i niezliczonych możliwościach taktycznych. Gra ta wyrabia umiejętność koncentracji wzrokowej, uczy oceny odległości i celności rzutów. Jest grą prawdziwie integracyjną, pozwala na wspólną zabawę rodziców z dziećmi, zdrowych z mniej sprawnymi.

Łukasz Dyrda - najmłodszy gracz w Starym Sączu
.
Nazwa “boccia” pochodzi z języka włoskiego, Francuzi mówią na to “boule”. W obydwu krajach ta gra jest popularna, ale również na skwerach hiszpańskich miast można zobaczyć osoby bawiące się w tajemnicze rzucanie kulami. Pétanque, gra w bule (w kule), petanka - to tradycyjna francuska gra towarzyska z elementami zręcznościowymi. Jest popularna szczególnie w południowej Francji, uprawia się ją także w innych regionach, ale rzuca się w oczy także w parkach Paryża. Pojawiła się od kilku lat w miastach Polski, głównie w parkach, na niewybetonowanych skwerach, można też grać na utwardzonym piasku, ale gra się w nią także w salach gimnastycznych.
Plac do gry ma wymiary 10x6 m, a w Polsce przyjęła się gra skórzanymi bilami, wypełnionymi granulatem. Każda waży 290 g i ma 27 cm obwodu. W skład kompletu wchodzi po sześć kul w kolorach czerwonym i niebieskim, i jedna biała. Mecz ma 6 rund i polega na tym, że po wyrzuceniu białej bili przez rozpoczynającego zawodnika, dorzuca on swoją bilę jak najbliżej białej. Następnie zagrywa przeciwnik. Kolejny rzut przysługuje zawodnikowi tej drużyny, której bila znajduje się dalej od bili przeciwnika w stosunku do bili białej. Grający, rzucając kolejne bile, mogą tak przesuwać te znajdujące się już na placu gry, by jak najwięcej bil swojego koloru umieścić jak najbliżej bili białej. Po wyrzuceniu na pole gry wszystkich bil kończy się runda, a sędzia ogłasza wynik, który jest sumą liczby bil jednego koloru, znajdujących się najbliżej białej. Mecz składa się sześciu rund.
Partię rozgrywa się w jednym z trzech możliwych składów: indywidualnie w dwie osoby, jedna przeciw drugiej, każda osoba mająca po 6 bil; w dwóch zespołach po dwie osoby każdy, gdzie każda osoba ma po 3 bile; w dwóch zespołach po trzy osoby w każdym, gdzie każda osoba ma po 2 bile.
Jolanta Czech
47073