Przejdź do treści
Z Grodu Kingi
Przejdź do stopki
Przejdź do Menu Techniczne

Menu Dodatkowe

Beatyfikacja o.Stanisława Papczyńskiego

Treść


.
UROCZYSTOŚĆ BEATYFIKACJI SŁUGI BOŻEGO
STANISŁAWA PAPCZYŃSKIEGO Z PODEGRODZIA
.
Wielkim wydarzeniem, dla podegrodzkiej wspólnoty parafialnej i dla całego dekanatu starosądeckiego, jest uroczystość beatyfikacji sługi Bożego o.Stanisława Papczyńskiego. Wielką nadzieją i umocnieniem dla wszystkich, oczekujących na zakończenie procesu beatyfikacyjnego Założyciela Zakonu Marianów, były słowa Jana Pawła II, które papież skierował do nas w Starym Sączu, podczas kanonizacji bł.Kingi: “Święci nie przemijają. Święci żyją świętymi i pragną świętości”, i te w końcowym pozdrowieniu, kiedy wskazywał na wzory świętości mówiąc m.in. “Trudno nie wspomnieć również sługi Bożego ojca Stanisława Papczyńskiego, który urodził się w niedalekim Podegrodziu a zasłynął świętością, którą potwierdza toczący się proces beatyfikacyjny”.
.
Od kiedy trwają przygotowania do uroczystości? - pytam ks.proboszcza Józefa Wałaszka
- W związku z uroczystościami nasza społeczność religijna od dawna przygotowuje się na to wielkie wydarzenie. Szczególnie duchowo. Nieustannie płynęła gorliwa modlitwa, cotygodniowa nowenna do Matki Bożej Nieustającej Pomocy, w której łączona jest cześć oddawana Maryi z prośbami o rychłe wyniesienie na ołtarze sługi Bożego; adoracje Najświętszego Sakramentu w pierwsze piątki, które prowadziły poszczególne osiedla; były także wielogodzinne czuwania. Podegrodzie to dawna stolica Lachów sądeckich stąd pielęgnowanie tradycji i pamięci o zmarłym o.Stanisławie Papczyńskim i jego zasługach. Były również głoszone konferencje na temat życia, myśli, twórczości i posługi charyzmatycznej o.Papczyńskiego. Przed uroczystością beatyfikacyjną odbędziemy rekolekcje parafialne, a następnie udamy się do Lichenia - zarówno zespół “Podegrodzie” jak i cała społeczność parafialna. Kto tylko może i chce. Zapraszam na te uroczystości wszystkich, również z naszego dekanatu starosądeckiego.
Urodzonego u podnóża kościoła parafialnego pw.św.Jakuba Apostoła, naszego wielkiego Rodaka, zawsze ceniono i podziwiano za wierną służbę Bogu i Maryi. Od niepamiętnych lat ta postać wpływa na myślenie, życie religijne i społeczne tej ziemi. Mieszkańcy pamiętają zarówno o zachowaniu materialnej pamięci o wielkim Rodaku jak również troszczą się o duchową spuściznę po nim.
W 1934 r. mieszkańcy, w miejscu gdzie stał dom rodzinny o.Stanisława, zbudowali pomnik ku jego czci. W latach 1994-1998 wybudowano kaplicę przy kościele, która będzie poświecona Jego imieniu, gdzie rozwijał się będzie kult Błogosławionego. Obecnie trwają prace przy polichromii i jej wykończeniu. Stanie się ona miejscem kierowania do Boga próśb za Jego wstawiennictwem.
Żywa pamięć o o.Stanisławie łączy dawne zwyczaje kultywowane przez Ludowy Zespół “Podegrodzie”, propagujący stroje ludowe i zwyczaje rodzinne. Bardzo znaczące było spotkanie Zespołu z Janem Pawłem II w październiku 2004 r. w Rzymie, na specjalnej audiencji. Wówczas także jego członkowie, zwrócili się do Ojca Świętego z prośbą o beatyfikację o.S.Papczyńskiego.
Co roku w maju odbywały się “Dni Papczyńskiego”, organizowane przez parafię i Gminny Ośrodek Kultury. Ich treścią były prelekcje, głównie na tematy wychowawcze, wystawy, występy rodzimych i zaproszonych zespołów. Każdego roku, również w maju parafianie przynajmniej w dwóch grupach - młodzieżowej i starszych wraz z duszpasterzem pielgrzymują do Góry Kalwarii na tzw. “Marianki”, aby wraz z marianami i czcicielami o.S.Papczyńskiego modlić się w intencji Jego beatyfikacji.
Dziękując serdecznie Księdzu za rozmowę życzyę obfitych łask Bożych za pośrednictwem o.Stanisława Papczyńskiego.

.
KIM BYŁ SŁUGA BOŻY O.STANISŁAW PAPCZYŃSKI?
(opr. za ks.Tadeuszem Rogalewskim MIC)
.
Stanisław Papczyński był jedną z najwybitniejszych postaci polskiego katolicyzmu XVII w. Był wybitnym humanistą, wykładowcą retoryki, pisarzem, poetą, kaznodzieją, duszpasterzem, kierownikiem sumień, teologiem, ascetą, mistykiem i założycielem zakonu marianów.
1. Stanisław Papczyński był wybitnym humanistą. Zdobył gruntowne wykształcenie ogólne, obejmujące mądrość starożytną, średniowieczną i nowożytną. Po ukończeniu szkoły parafialnej w Podegrodziu i Nowym Sączu studiował w kolegiach jezuickich w Jarosławiu, Lwowie i Rawie Mazowieckiej, u pijarów w Podolińcu i u reformatów w Warszawie. Przeszedł przez wszystkie klasy szkoły średniej, obejmującej trzy klasy gramatyki, poetykę i retorykę. Studiował filozofię i teologię. Zapoznał się z myślą filozofów greckich i rzymskich, badał pisma starożytnych teoretyków wymowy, historyków, pisarzy, poetów. Zagłębiał się w dzieła Ojców Kościoła, znanych teologów i dzieła humanistów XVI i XVII wieku.
2. Ojciec Papczyński był wykładowcą retoryki. Eugeniusz Jarra, badacz dziejów polskiej myśli społecznej i tłumacz pism o. Papczyńskiego “wydziwić się nie może”, że profesor Wilhelm Bruchnalski w swojej “nadzwyczaj sumiennej pracy” pt. Rozwój wymowy w Polsce nie uwzględnił twórczości Stanisława Papczyńskiego. Tymczasem jest on autorem znanego w XVII w. podręcznika retoryki pt. Prodromus reginae artium (Poprzednik królowej sztuk). Musiał to być cenny podręcznik, skoro już w następnym roku pojawiło się wydanie drugie, a wkrótce trzecie i czwarte.
3. Stanisław Papczyński był pisarzem i poetą. Pisał w języku łacińskim i władał nim z finezją. Poruszał się swobodnie w takich dziedzinach, jak filozofia, teologia ascetyczna, mistyka, etyka, retoryka, historia, polityka, nawet batalistyka. Odznaczał się wielką sumiennością w pracy pisarskiej, cytował wiernie i starannie przeróżnych autorów, a znał ich ogromną ilość. Potrafił przy tym być krytyczny i umiał zajmować własne stanowisko. W sądach bezstronny, delikatny, taktowny, posługiwał się czasem tak potężną bronią jak ironia, jeśli wymagała tego potrzeba. Jego pisma są przeniknięte wielkim duchem patriotyzmu.
4. Ojciec Papczyński był zdolnym mówcą. Pozostawił szereg kazań, które o tym świadczą. Powierzono mu zresztą stanowisko kaznodziei w Warszawie, zapraszano do dominikanów z okazji rocznicy św. Tomasza z Akwinu, gdzie mówił w obecności “wielu mężów wybitnej wiedzy”. Napisał też panegiryk na powitanie króla Michała Korybuta Wiśniowieckiego po jego elekcji w 1669 r.
5. Ojciec Papczyński był żarliwym duszpasterzem. Nazwano go “Apostołem Mazowsza”. Teren jego wędrówek apostolskich był rozległy. Działał jako duszpasterz w parafiach położonych w okolicach pierwszych mariańskich klasztorów w Puszczy Korabiewskiej i w Nowej Jerozolimie (dziś Puszcza Mariańska i Góra Kalwaria), pomagał proboszczom w głoszeniu słowa Bożego i w innych pracach, nawet w budowie świątyń. Znano go w Wistkitkach, Mszczonowie, w Starej Rawie, Czersku, Jeruzalu, Chojnacie, Studziennej, Jasieńcu, Lewiczynie, w Warszawie i w wielu innych miejscowościach ówczesnych diecezji: poznańskiej, krakowskiej i chełmskiej.
6. Ojciec Papczyński był cenionym kierownikiem sumień. Już jako kaznodzieja i pisarz zasiewał ziarno Boże w dusze ludzkie. Posługi swej dopełniał poprzez katechizację i słuchanie spowiedzi. Musiał to być wybitny spowiednik, skoro do jego konfesjonału garnęli się prałaci, biskupi i senatorowie. Jednym z tych senatorów był późniejszy król Jan III Sobieski. W dawnym archiwum marianów zachowały się listy króla Sobieskiego do o. Papczyńskiego (później zaginęły), prawdopodobnie w sprawach duchowych, a więc i po elekcji był jego kierownikiem duchowym. Również stałym jego penitentem był nuncjusz papieski Antoni Pignatelli - późniejszy papież Innocenty XII.
7. Ojca Stanisława nazwano teologiem króla Jana III Sobieskiego. Choć nazwa ta oznacza w zasadzie funkcję kapelana, a takim o. Papczyński oficjalnie nie był przy boku króla, posiadał niewątpliwie głęboką wiedzę teologiczną, o czym może świadczyć jego dziełko pt. Templum Dei Mysticum (Mistyczna Świątynia Boża). Jest to jeden z pierwszych podręczników szkoły doskonałości chrześcijańskiej dla ludzi świeckich.
Wielką głębią teologiczną odznaczają się zbiory jego rozważań pasyjnych: Orator Crucifixus (Ukrzyżowany Kaznodzieja) i Christus Patiens (Chrystus cierpiący). Jest autorem takich pism teologicznych - dziś niestety uznanych za zaginione - jak: Institutiones beatae vitae, Spiritualia, De distracta oratione, Sol Theologorum, Theologia moralis.
8. Ojciec Papczyński był również ascetą i mistykiem. Rozczytywał się w dziełach twórców i reformatorów życia zakonnego, wielkich mistyków i pisarzy ascetycznych. Sam doszedł do głębokiego zjednoczenia z Bogiem i prowadził wielu po ścieżkach doskonałości. Był kierownikiem duchowym sióstr dominikanek w Nowej Jerozolimie. Na użytek swego zgromadzenia zakonnego napisał regułę zatytułowaną Norma vitae (Reguła życia).
9. Najbardziej trwałym dziełem o.Stanisława Papczyńskiego jest założone Zgromadzenie Księży Marianów. Był to nie lada wyczyn na tamte czasy. Przecież marianie są pierwszym zakonem męskim założonym w Polsce przedrozbiorowej. A konkurencja była duża. Mieliśmy już benedyktynów, cystersów, kamedułów, kartuzów, dominikanów, franciszkanów, kapucynów, bernardynów, reformatów, karmelitów, paulinów, bazylianów, jezuitów, pijarów i wiele innych zakonów spełniających właściwe im zadania. I wreszcie pojawili się marianie: nie przybysze, nie obcy, lecz wywodzący się z rodzimego środowiska i założeni przez Polaka. Poza świętością życia jest to największy tytuł do chwały dla o. Stanisława Papczyńskiego.
.
Minęło ponad 300 lat od śmierci Założyciela Zgromadzenia Księży Marianów. Zaraz po Jego śmierci rozpoczęto starania o wyniesienie o.Paczyńskiego na ołtarze. Z różnych przyczyn wysiłki te zaowocowały dopiero w dzisiejszych czasach. Dnia 28 lutego 1980 r. Episkopat Polski, a także przełożeni wyżsi zakonów męskich i żeńskich w Polsce, zwrócili się do Ojca Świętego Jana Pawła IIz prośbą o wyniesienie na ołtarze o.Stanisława Papczyńskiego. Na podstawie zebranych dokumentów dnia 28 listopada 1980 r. zdecydowano w Kongregacji ds. Świętych, że sprawa beatyfikacji o.Papczyńskiego może być przedstawiona trybunałowi apostolskiemu. W dniu 13 czerwca 1992 r. Jan Paweł II w obecności zebranych osób uroczyście ogłosił następującą opinię dotyczącą procesu i jego wyników:
“Uważa się za rzecz pewną, iż sługa Boży Stanisław od Jezusa Maryi Papczyński odznaczał się cnotami teologalnymi wiary, nadziei i miłości, cnotami kardynalnymi roztropności, sprawiedliwości, męstwa i umiarkowania, oraz innymi z nimi związanymi cnotami w stopniu heroicznym.”
Po wydaniu tej opinii przez Kongregację ds. Świętych należało czekać na cud za przyczyną o.Stanisława Papczyńskiego. I cud taki się wydarzył. Dzięki wstawiennictwu Założyciela marianów, wobec zupełnej bezradności współczesnej medycyny, w łonie matki ożyło martwe dziecko. Ojciec Święty Benedykt XVI uznał ten cud, wydając dnia 16 grudnia 2006 r. dokument, o którym mowa na początku. Decyzja ta otwiera drogę do beatyfikacji ojca Papczyńskiego.
.
Uroczystość beatyfikacji o. Stanisława Papczyńskiego odbędzie się 16. września o godz. 12.00 w Sanktuarium Maryjnym w Licheniu (w przeddzień jego narodzin dla nieba - zmarł bowiem 17 września 1701 r.).
W uroczystości udział weźmie sekretarz stanu Stolicy Apostolskiej, kardynał Tarcisio Bertone.
Na 20 września o godz. 17.00 w czwartek zaplanowano uroczystości w Podegrodziu, na które serdecznie wszystkich Starosądeczan zaprasza ks.proboszcz Józef Wałaszek, jak również na sobotę 22 i niedzielę 23 września, kiedy to odbędą się kolejne Dni Papczyńskiego.
Diecezjalne obchody uroczystości beatyfikacyjnej odbędą się w przyszłym roku przy Ołtarzu Papieskim w Starym Sączu.
 
Jolanta Czech
46140